Josue – wiek, wzrost, pochodzenie, życie prywatne

Josué to portugalski pomocnik, rocznik 1990, mierzący 175 cm wzrostu, który w latach 2021–2024 był liderem Legii Warszawa, a dziś gra w Coritibie. Uchodzi za piłkarza o wybitnej technice i liczbach, ale też mocnym charakterze, co wielokrotnie wpływało na jego karierę i życie prywatne. Jeśli chcesz szybko poznać jego wiek, pochodzenie, drogę sportową i najgłośniejsze historie spoza boiska, jesteś w dobrym miejscu. Zapraszam do lektury, bo biografia Portugalczyka to gotowy materiał na długą piłkarską opowieść.

Kim jest Josué i skąd pochodzi?

17 września 1990 roku w miejscowości Valongo, niedaleko Porto, urodził się Josué Filipe Soares Pesqueira. To właśnie tam stawiał pierwsze piłkarskie kroki, zanim trafił do słynnej akademii FC Porto, znanej z wychowywania technicznych pomocników. Dziś ma 35 lat (w sezonie 2025/2026) i cały czas pozostaje aktywnym zawodnikiem, co przy jego stylu gry – opartym bardziej na wizji niż szybkości – nie jest dla trenerów zaskoczeniem.

Josué identyfikuje się przede wszystkim z Portugalią, którą reprezentował w dorosłej kadrze w latach 2013–2014. W barwach reprezentacji rozegrał cztery spotkania, w tym debiutancki mecz eliminacji El. MŚ 2014 przeciwko Izraelowi w Lizbonie, gdy wszedł na boisko w 69. minucie. Wystąpił też m.in. przeciwko Luksemburgowi, Szwecji i Kamerunowi, co było ukoronowaniem jego najlepszego okresu w ojczyźnie. Choć nie utrzymał się w kadrze na dłużej, do dziś pozostaje na liście piłkarzy, którzy zagrali dla seniorskiej reprezentacji Portugalii.

Jaki wzrost ma Josué i na jakiej gra pozycji?

W oficjalnych bazach, takich jak Transfermarkt czy 90minut.pl, widnieje informacja, że portugalski pomocnik mierzy 175 cm. To wartość typowa dla ofensywnego gracza środka pola – wysoka na tyle, by radzić sobie w starciach fizycznych, ale jednocześnie pozwalająca zachować nisko osadzony środek ciężkości. Dzięki temu Josué potrafi szybko zmienić kierunek biegu, osłonić piłkę i precyzyjnie ją rozegrać pod presją rywali.

Jego naturalna pozycja to pomocnik, zazwyczaj ustawiony w roli „dziesiątki” lub nieco cofniętego rozgrywającego. W Legii Warszawa często schodził głębiej, by brać udział w budowie ataku i dyktować tempo gry. Statystyki z sezonu ligowego – 30 meczów, 9 goli i 2 asysty – pokazują, że łączył funkcję kreatora z realnym wpływem na wynik. W całym okresie gry przy Łazienkowskiej uzbierał dla Legii Warszawa aż 128 spotkań, 29 goli i 32 asysty, co czyniło go jednym z najważniejszych piłkarzy w ofensywie.

Jaką rolę pełnił w Legii Warszawa?

21 czerwca 2021 roku podpisał dwuletni kontrakt z warszawskim klubem, który wówczas odbudowywał się po trudnym sezonie. Szybko stało się jasne, że Portugalski rozgrywający będzie centralną postacią drużyny. 8 lipca 2022 Kosta Runjaić wyznaczył go na zastępcę kapitana, a po odejściu Mateusza Wieteski to właśnie on przejął opaskę. Po raz pierwszy wyprowadził Legię jako kapitan 29 lipca 2022 w meczu z Cracovią i od tamtej chwili odpowiadał nie tylko za kreowanie gry, ale też za prowadzenie zespołu mentalnie.

Na boisku Josué często schodził po piłkę do niskiej strefy, by przyspieszyć akcję prostopadłym podaniem. W marcu jednego z sezonów zdobył dla stołecznej drużyny 10 punktów na 12 możliwych, a w tym okresie zanotował 2 asysty i 1 gola. Jego dogranie do Pawła Wszołka w meczu ze Śląskiem Wrocław przesądziło o zwycięstwie, a w zaległym spotkaniu z beniaminkiem z Niecieczy najpierw otworzył wynik, by później obsłużyć podaniem Mateusza Wieteskę. Taka powtarzalność sprawiła, że został liderem klasyfikacji asystentów Ekstraklasy z 9 punktami w jednym z sezonów.

Jakie nagrody indywidualne zdobył?

Forma Portugalczyka została doceniona zarówno w oficjalnych plebiscytach, jak i przez kibiców. W sezonie 2021/2022 sięgnął po tytuł Piłkarz Miesiąca PKO BP Ekstraklasy. Głosowanie w tym plebiscycie wygląda jasno: decyzję podejmuje osiemnastu kapitanów drużyn PKO BP Ekstraklasy, a jeden dodatkowy głos należy do fanów w mediach społecznościowych. W jednym z miesięcy rywalizacja była bardzo wyrównana – po cztery głosy zdobyli Damian Dąbrowski, Ivi Lopez i właśnie Josué, ale organizator wyróżnił Portugalczyka za wpływ na wyniki Legii i liczby w statystykach.

Na dłuższym dystansie jeszcze mocniej rezonowały nagrody sezonowe. Podczas Gali Ekstraklasy 2022/2023 uznano go za pomocnika sezonu, co przy obecności tak rozpoznawalnych piłkarzy jak Kamil Grosicki dobrze pokazuje jego pozycję w lidze. W 2023 roku otrzymał też tytuł Obcokrajowiec Roku w Plebiscycie „Piłki Nożnej” oraz wyróżnienie Sportowa Osobowość Roku w stołecznym plebiscycie na Najlepszych Sportowców Warszawy.

W latach gry w Legii Warszawa Josué uzbierał łącznie 128 meczów, 29 goli i 32 asysty, sięgając przy tym po Puchar Polski, Superpuchar Polski oraz tytuły indywidualne pomocnika sezonu i Obcokrajowca Roku.

Jak wyglądała kariera klubowa Josué przed Legią?

Karierę seniorską Portugalczyk budował etapami. Jako wychowanek FC Porto długo nie mógł doczekać się regularnej gry w pierwszym zespole, dlatego był wypożyczany do S.C. Covilhã, FC Penafiel i holenderskiego VVV Venlo. Przełomem okazał się transfer do FC Paços de Ferreira, gdzie przez dwa sezony wypracował sobie reputację kreatywnego rozgrywającego ligi portugalskiej.

Latem 2013 wrócił do Porto – tym razem już jako gracz, w którego klub zainwestował realne pieniądze. Podpisał czteroletni kontrakt, a za jego prawa rejestrowe zapłacono 1,5 mln euro. To wtedy otrzymał pierwsze powołania do reprezentacji Portugalii i dostał szansę, by wejść na stałe do europejskiej czołówki. Konkurencja w klubie była jednak ogromna, więc kolejne wypożyczenia stały się nieuniknione.

Następne lata to seria zagranicznych przygód. Najpierw Bursaspor w Turcji, potem SC Braga, z którą zdobył Puchar Portugalii 2014. Kolejny krok to pobyt w Akhisarsporze, z którym sięgnął po Superpuchar Turcji 2018/2019, oraz przenosiny do Izraela, gdzie w barwach Hapoel Beer Sheva wygrał Puchar Izraela 2019/2020 – w finale ograł Maccabi Petah Tikva 2:0. W sumie zdołał więc dołożyć do CV trofea aż w trzech różnych krajach, zanim w 2021 roku trafił do Polski.

Jak przebiegała jego przygoda z Legią Warszawa?

Po podpisaniu umowy z Legią w czerwcu 2021 roku, Josué od razu stał się piłkarzem pierwszego składu. W sezonie 2022/2023 poprowadził stołeczny klub do Pucharu Polski oraz wicemistrzostwa kraju, a latem 2023 przedłużył kontrakt do końca sezonu 2023/2024. Z Legią sięgnął też po upragniony przez kibiców Superpuchar Polski, na który klub czekał aż 15 lat – tę informację przypominał dziennik „Rzeczpospolita”.

W europejskich pucharach Legia z nim w składzie przeszła udaną kampanię w Lidze Konferencji Europy. Drużyna awansowała do fazy grupowej, a następnie wyszła z grupy, wyprzedzając AZ Alkmaar i potrafiąc ograć angielską Aston Villę. Te występy oraz liczby Portugalczyka były jednym z argumentów za tym, by uczynić go twarzą zespołu.

Mimo sukcesów w pucharach klub nie zrealizował podstawowego celu – mistrzostwa Polski. Przez trzy kolejne sezony Legia nie sięgnęła po tytuł, raz broniąc się wręcz przed spadkiem, a potem zatrzymując się na wicemistrzostwie. Gdy w 2024 roku zarząd ogłosił zmianę trenera – Kosta Runjaić został nagle zwolniony na początku kwietnia, a jego miejsce zajął Goncalo Feio – stało się jasne, że zespół ma grać szybciej, intensywniej i agresywniej w pressingu.

Dlaczego Josué odszedł z Legii?

Według analiz StatsBomb Portugalczyk należał do grupy najrzadziej pressujących piłkarzy w PKO BP Ekstraklasie – zajmował piąte miejsce od końca w tej klasyfikacji. Nowa koncepcja gry Legii za Goncalo Feio zakładała wysoki pressing, szybkie tempo i agresywną odbudowę po stracie piłki. Taki profil nie do końca pasował do 35-letniego rozgrywającego, który preferuje kontrolę rytmu, dokładność podań i spowolnienie akcji, gdy tego wymaga sytuacja.

Dyrektor sportowy Jacek Zieliński nie ukrywał w rozmowach, że Portugalczyk – obok kilku sprowadzonych w lecie 2021/2022 zawodników – obciążał znacząco budżet płacowy. Siedmiu piłkarzy z tamtego okna transferowego (w tym m.in. Josué, Lirim Kastrati, Ihor Charatin, Lindsay Rose czy Maik Nawrocki) zajmowało łącznie 50 procent budżetu płacowego, a regularnie grał tylko Portugalczyk i, po zmianie pozycji, Yuri Ribeiro. Taka struktura wynagrodzeń utrudniała budowanie szerszej kadry, zwłaszcza przy zmiennym budżecie transferowym wynoszącym 2,5 mln euro (z możliwością dorzucenia 0,5 mln zimą) przy awansie do pucharów lub jedynie 1,2 mln euro przy braku kwalifikacji.

14 maja 2024 roku pomocnik oficjalnie ogłosił, że po zakończeniu sezonu 2023/2024 opuści Legię. Do tego momentu zagrał w klubie 128 meczów, strzelił 29 goli i zanotował 32 asysty, ale nie zdołał zdobyć z drużyną mistrzostwa kraju. W jego gablocie z czasu w Polsce zostały więc Puchar i Superpuchar Polski, a w pamięci kibiców – styl gry, emocje i liczne dyskusje wokół jego zachowania.

Jakie są najważniejsze liczby i statystyki w karierze Josué?

Kariera Portugalczyka pełna jest konkretnych liczb, które dobrze opisują jego wpływ na drużyny. W sezonie ligowym w barwach Legii, w którym był jednym z liderów ofensywy, wystąpił w 30 meczach, zdobywając 9 bramek i notując 2 asysty. Te statystyki idą w parze z wcześniejszymi dokonaniami – już w marcu jednego z sezonów w PKO BP Ekstraklasie miał 2 asysty i 1 gola, a Legia zdobyła w tym miesiącu 10 punktów na 12 możliwych.

W karierze klubowej sięgał po trofea w kilku krajach. Z SC Braga wygrał Puchar Portugalii 2014, z Akhisarsporem – Superpuchar Turcji 2018/2019, z Hapoel Beer Sheva – Puchar Izraela 2019/2020. W Polsce dorzucił do tego Puchar Polski 2022/2023 i upragniony przez Legię Superpuchar Polski, który klub zdobył po 15 latach przerwy.

Na poziomie reprezentacyjnym cztery występy w Portugalii to może niewiele w porównaniu z największymi gwiazdami, ale dla zawodnika grającego większość kariery poza ligą „Top 5” pozostają ważnym elementem życiorysu. Mecze z Izraelem, Luksemburgiem, Szwecją i Kamerunem pokazały, że przez pewien czas był realnie brany pod uwagę przy budowie szerokiej kadry.

Jak wygląda życie prywatne i kontrowersje Josué?

Charakter Portugalskiego pomocnika od lat wzbudza zainteresowanie dziennikarzy i kibiców. Na boisku łatwo wyprowadzić go z równowagi – na co zwracał uwagę choćby Sylwester Czereszewski, były napastnik Lecha Poznań i Legii, który stwierdził w rozmowie z TVP Sport, że Josué zbyt często daje ponieść się emocjom i fauluje w niepotrzebnych sytuacjach. Seria incydentów z różnych klubów potwierdza, że temperament to zarówno jego siła, jak i problem.

W 2013 roku, tuż po barażowym meczu Portugalii ze Szwecją o awans na mistrzostwa świata, świętujący awans pomocnik – choć nie zagrał w tym spotkaniu – pokazał w stronę kibiców rywali środkowy palec. Szwedzki dziennik „Aftonbladet” szeroko opisywał to zdarzenie, a zachowanie Josué wywołało burzę w mediach. Kilka lat później, w marcu 2019, został wyrzucony z Akhisar Belediyespor po bójce z kolegami z drużyny po meczu z Alanyasporem. W maju 2021 podobna sytuacja powtórzyła się w Hapoel Beer Sheva, gdzie klub zawiesił go za starcie z Sagivem Jehezkelem.

Okres gry w Legii także miał swoje głośne wątki. 14 października 2022, po porażce 1:2 z Wisłą Płock, nie podał ręki Łukaszowi Sekulskiemu. To wywołało ostrą krytykę m.in. ze strony Zbigniewa Bońka i Jakuba Wawrzyniaka. Portugalczyk odpowiedział wpisem na Instagramie: „Nie szanuję tych, którzy nie szanują mnie. Niektórzy nazwą to ego, ja nazywam to szacunkiem do samego siebie”. Ten cytat dobrze oddaje, jak sam postrzega swój charakter.

W 2023 roku po meczu Legii Warszawa z AZ Alkmaar w Lidze Konferencji Europy holenderska policja zatrzymała Josué i Radovana Pankova, a następnego dnia zwolniono ich bez zarzutów, za to na AZ nałożono przez UEFA grzywnę 40 000 euro za brak bezpieczeństwa.

5 października 2023 doszło w Alkmaar do kolejnej głośnej sytuacji. Po meczu fazy grupowej Ligi Konferencji Europy z AZ miejscowa policja zatrzymała Josué wraz z Radovanem Pankovem po incydencie z pracownikami ochrony. Zawodnicy spędzili noc na komisariacie, po czym następnego dnia ich zwolniono i nie postawiono zarzutów. Za to UEFA ukarała klub z Alkmaar grzywną w wysokości 40 000 euro za niezapewnienie bezpieczeństwa drużynie z Warszawy. Dla Portugalczyka był to kolejny epizod, który mocno odbił się w mediach, choć formalnie nie zakończył się dla niego sankcjami dyscyplinarnymi.

Jak wpływa charakter Josué na jego życie poza boiskiem?

Portugalczyk rzadko dzieli się szczegółami z życia rodzinnego, więc o jego prywatności poza piłką wiadomo stosunkowo niewiele. Obraz, który przebija się z wypowiedzi trenerów, kolegów i dziennikarzy, pokazuje piłkarza bardzo wrażliwego na kwestię szacunku. Tam, gdzie czuje się doceniany, oddaje drużynie całe serce – co było wyraźnie widoczne w czasie, gdy nosił opaskę kapitana Legii. Gdy natomiast odbiera zachowanie rywali lub otoczenia jako brak szacunku, reaguje impulsywnie, czasem przekraczając granice boiskowej rywalizacji.

Po odejściu z Warszawy i przeprowadzce do Coritiba FBC jego kariera wkroczyła w etap, w którym doświadczenie i boiskowa charyzma mogą być równie ważne jak forma fizyczna. Dla wielu kibiców Legii Josué pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych obcokrajowców w historii klubu – nie tylko ze względu na liczby, ale też na temperament, który sprawiał, że o Portugalczyku mówiło się nie tylko po końcowym gwizdku.