Marlena Kowalewska – wiek, wzrost, kariera, życie prywatne

Marlena Kowalewska ma 34 lata (ur. 9 stycznia 1992), mierzy 176 cm wzrostu i jest rozgrywającą reprezentacji Polski w siatkówce. Od sezonu 2026/2027 gra dla VolleyWrocław, a poza boiskiem rozwija się jako dietetyk sportowy i technolog żywności. Jeśli chcesz poznać jej karierę, życie prywatne i drogę od kontuzji po własny gabinet dietetyczny, przeczytaj cały artykuł.

Ile lat ma Marlena Kowalewska i jaki ma wzrost?

Marlena Kowalewska, wcześniej występująca pod panieńskim nazwiskiem Pleśnierowicz, urodziła się 9 stycznia 1992 roku w Polsce. W 2026 roku ma 34 lata i wciąż pozostaje aktywną siatkarką na poziomie reprezentacyjnym, co w przypadku rozgrywającej łączy doświadczenie boiskowe z bardzo dobrą dyspozycją fizyczną. Zawodniczka od lat należy do szerokiej kadry narodowej i regularnie pojawia się w zestawieniach selekcjonera.

Jej wzrost to 176 cm, co jak na siatkarkę nie jest wartością imponującą, ale dla rozgrywającej liczą się inne cechy – szybkie poruszanie się po boisku, doskonały przegląd gry, precyzja rozegrania i odwaga w podejmowaniu decyzji pod presją. W statystykach ligowych z sezonu 2015/2016 notowała ponad 20 występów i 54 punkty, co przy tej pozycji pokazuje, że potrafi nie tylko kierować grą, lecz także aktywnie zaskakiwać przeciwniczki ofensywnie.

Jak przebiegała kariera siatkarska Marleny Kowalewskiej?

Droga Kowalewskiej na szczyt polskiej siatkówki zaczęła się w wielkopolskich klubach młodzieżowych. Jest wychowanką UKS Chrobry Poznań, a w wieku nastoletnim mocniej związała się z siatkówką, choć wcześniej trenowała również tenis i pływanie. W 2010 roku zadebiutowała w seniorskim zespole drugoligowego Energetyka Poznań, gdzie szybko wywalczyła rolę liderki, pełniąc funkcję kapitana.

Latem 2012 przeniosła się do beniaminka I ligi – Budowlanych Toruń – i spędziła tam trzy sezony. W rozgrywkach 2014/2015 jej zespół był bardzo blisko awansu do najwyższej klasy, przegrywając w dramatycznym półfinale z ŁKS-em Łódź. Ten etap kariery ukształtował ją jako rozgrywającą, która potrafi prowadzić grę zespołu w trudnych, nerwowych końcówkach setów.

Jakie kluby reprezentowała na poziomie ligowym?

Po udanych latach w I lidze Kowalewska sięgnęła po ofertę z ekstraklasy. W sezonie 2015/2016 trafiła do KS Pałac Bydgoszcz, gdzie w Orlen Lidze bardzo szybko została podstawową rozgrywającą. Grała dużo – ponad 20 meczów w sezonie – i dzięki stabilnej formie po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę sztabu reprezentacji Polski.

Kolejne lata to regularne występy w najmocniejszych klubach w kraju. Rozgrywająca reprezentowała m.in. BKS Profi Credit Bielsko-Biała oraz Grupę Azoty Chemik Police, z którą związała większość swoich największych sukcesów. W Policach grała jako liderka rozegrania w zespole naszpikowanym reprezentantkami, ucząc się gry o medale praktycznie w każdym sezonie.

Jakie trofea zdobyła w Polsce i za granicą?

Sezony od 2018/2019 do 2023/2024 to pasmo trofeów, głównie w barwach Chemika Police. W tym czasie sięgnęła po cztery tytuły mistrzyni Polski, kilka Pucharów Polski oraz Superpuchary, regularnie stając na najwyższym stopniu podium Tauron Ligi. Zespół z Polic w tym okresie dominował w krajowych rozgrywkach, a ona była jedną z kluczowych postaci drużyny.

Po serii sukcesów w Polsce rozgrywająca zdecydowała się na wyjazd. W sezonie 2025/2026 występowała w Grecji – najpierw w GS Panionios, a następnie w klubie ZAON Kifisiás. Z tym ostatnim zespołem sięgnęła po srebrny medal mistrzostw kraju, a w 2025 roku zdobyła Superpuchar Grecji. To pokazuje, że potrafiła przenieść wysoki poziom gry także na ligę zagraniczną.

Dlaczego transfer do VolleyWrocław jest ważny?

Po zakończonej przygodzie w Grecji Kowalewska wróciła do Polski i podpisała kontrakt z VolleyWrocław na sezon 2026/2027. Klub z Dolnego Śląska ogłosił ten ruch jako jedną z najgłośniejszych informacji transferowych, a sama zawodniczka stała się pierwszą siatkarką zakontraktowaną na nowy sezon. Dla zespołu oznacza to wyraźny sygnał – budowę składu nastawionego na walkę nie tylko o play-off, ale o medale Tauron Ligi.

Wrocławski klub zyskuje rozgrywającą z ogromnym doświadczeniem w meczach o stawkę – od ligowych finałów, przez Puchar Polski, po rywalizację międzynarodową. Dla samej zawodniczki to z kolei szansa na zebranie wszystkich dotychczasowych doświadczeń i wykorzystanie ich w nowym środowisku, gdzie jej rola liderki na boisku i w szatni może być jeszcze większa niż wcześniej.

Jak wygląda kariera reprezentacyjna Marleny Kowalewskiej?

W 2016 roku – po bardzo udanym sezonie w Bydgoszczy – Kowalewska otrzymała pierwsze powołania do reprezentacji Polski. Znalazła się w kadrze na Grand Prix oraz Ligę Europejską, a później utrzymała miejsce w szerokim składzie. Od 2016 roku jest reprezentantką Polski, regularnie rywalizując o miejsce na boisku z innymi rozgrywającymi.

W kolejnych latach stała się jedną z czterech podstawowych zawodniczek na tej pozycji, obok Alicji Grabki, Katarzyny Wenerskiej i Joanny Wołosz. Selekcjoner Stefano Lavarini niejednokrotnie powoływał ją na ważne sezony kadrowe, doceniając jej doświadczenie ligowe oraz stabilność w rozegraniu. Z kadrą zdobywała medale w rozgrywkach Ligi Narodów, w tym brąz, którym reprezentacja cieszyła się jako powtórką sukcesu sprzed roku.

Jak kontuzja wpłynęła na jej grę w reprezentacji?

W trakcie finałów Tauron Ligi rozgrywanych między Grupą Azoty Chemik Police a Developresem Bella Dolina Rzeszów doszło do bardzo groźnej sytuacji. Przy stanie 8:5 w czwartym secie pierwszego meczu serii Kowalewska upadła na boisko, trzymając się za kolano. Chwilę później została zniesiona przez służby medyczne i nie była w stanie kontynuować gry.

Diagnoza była poważna – zerwanie więzadeł w prawym kolanie. Kontuzja oznaczała kilkumiesięczną przerwę, rekonwalescencję po zabiegu rekonstrukcji oraz długą rehabilitację. W efekcie ominęła ją Liga Narodów i część przygotowań reprezentacji, a do kadry mogła wrócić dopiero po intensywnej pracy z fizjoterapeutami i sztabem medycznym.

Po rekonstrukcji kolana i zerwaniu więzadeł ważne są miesiące systematycznej rehabilitacji, spokojny powrót do obciążeń oraz wsparcie psychologiczne, które pozwala znów zaufać własnemu ciału.

Mimo przerwy w grze, selekcjoner wciąż widzi ją w planach kadry. Sama siatkarka podkreśla, że skoro nadal jest w reprezentacji, to znaczy, że ciągle ma realną szansę na walkę o wielkie turnieje, w tym mistrzostwa świata. Obecność w narodowym zespole – po tak ciężkim urazie – pokazuje skalę jej determinacji i profesjonalnego podejścia do treningu.

Jak wygląda życie prywatne Marleny Kowalewskiej?

Za sukcesami na boisku stoi mocne zaplecze rodzinne. Kowalewska jest córką Zbigniewa Pleśnierowicza, byłego piłkarza, który sięgnął po mistrzostwo Polski z Lechem Poznań. Dorastanie w domu, w którym sport był codziennością, ułatwiło jej zrozumienie wymagań związanych z karierą zawodowej siatkarki – od dyscypliny treningowej po radzenie sobie z presją wyniku.

W 2019 roku jej mężem został Marcin Kowalewski, były koszykarz. Małżeństwo dwóch sportowców oznacza nie tylko zrozumienie dla specyfiki sezonu ligowego, zgrupowań czy wyjazdów, ale też wspólne spojrzenie na styl życia, w którym istotne są regeneracja, zdrowe odżywianie i psychiczne równowaga. W trakcie rehabilitacji po urazie kolana rodzina często towarzyszyła jej na trybunach, co było mocnym wsparciem w jednym z trudniejszych okresów kariery.

Jak sport wpłynął na jej wybory życiowe?

Od dziecka była związana z aktywnością fizyczną – oprócz siatkówki próbowała sił w tenisie i pływaniu, ale ostatecznie to gra zespołowa okazała się najlepszym wyborem. Z czasem sport stał się dla niej nie tylko pracą, lecz także sposobem myślenia o zdrowiu. Doświadczenia z boiska, presja wyniku, kontuzje i konieczność dbania o ciało doprowadziły ją do kolejnego kroku – studiowania kierunków związanych z żywieniem.

Kowalewska ukończyła studia z zakresu dietetyki oraz tytuł Technologa Żywności i Żywienia Człowieka. Oprócz gry w siatkówkę rozwija się jako dietetyk, wychodząc z założenia, że ciało sportowca potrzebuje paliwa, a nie kar w postaci restrykcyjnych diet. Sama przeszła przez zaburzenia odżywiania, problemy pokarmowe i hormonalne, dzięki czemu lepiej rozumie osoby, z którymi współpracuje.

Jaką rolę pełni dietetyka w życiu Marleny Kowalewskiej?

Po latach rywalizacji na najwyższym poziomie ligowym i reprezentacyjnym siatkarka zaczęła coraz mocniej stawiać na drugą ścieżkę – pracę jako dietetyk sportowy. Tworzy plany żywieniowe dla sportowców drużynowych, takich jak siatkarze, piłkarze czy koszykarze, a także dla ambitnych amatorów. Skupia się na długoterminowej zmianie nawyków, równowadze między sportem a życiem prywatnym i budowaniu zdrowej relacji z jedzeniem.

W pracy używa nowoczesnych narzędzi, w tym aplikacji Alloweat, która pomaga jej pacjentom na co dzień – zawiera bazę przepisów, listy zakupów i miejsce na raportowanie postępów. Wspiera także osoby po urazach, łącząc własne doświadczenia z kontuzją kolana z wiedzą z zakresu dietetyki i suplementacji wspomagającej proces gojenia tkanek i odbudowy masy mięśniowej.

Marlena Kowalewska łączy dwie role – rozgrywającej reprezentacji Polski i wykształconej dietetyczki – pokazując, że profesjonalny sport może iść w parze z troską o zdrowie na bardzo świadomym poziomie.

Dlaczego specjalizuje się we wsparciu po kontuzjach?

Doświadczenie zerwania więzadeł w prawym kolanie sprawiło, że szczególnie dobrze rozumie, jak trudny jest okres po zabiegu – zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Praca nad powrotem do formy wymaga nie tylko rehabilitacji, lecz także dobrze ułożonej diety, która ograniczy utratę mięśni, przyspieszy regenerację i pozwoli utrzymać stabilną masę ciała przy mniejszej liczbie jednostek treningowych.

W swoich planach żywieniowych dla sportowców po urazach uwzględnia m.in. zwiększoną podaż białka, odpowiedni rozkład kalorii w ciągu dnia, antyoksydanty wspomagające procesy naprawcze oraz suplementację dobraną do rodzaju kontuzji. Wspiera też mentalnie – jako osoba, która sama przeszła przez długi okres przerwy w grze, wie, jak ważne jest poczucie, że mimo ograniczeń w treningu nadal można coś robić dla własnej formy.

Jak łączy granie w siatkówkę z pracą dietetyka?

Codzienność Kowalewskiej to treningi klubowe, przygotowania do meczów Tauron Ligi, zgrupowania reprezentacji i jednoczesna praca z podopiecznymi online. Korzysta z konsultacji indywidualnych, aplikacji mobilnych oraz elastycznych planów, które da się dopasować do zmieniającego się sezonu ligowego czy kalendarza turniejów. Dzięki temu może prowadzić sportowców z różnych dyscyplin, niezależnie od miejsca zamieszkania.

Jej doświadczenie z parkietu sprawia, że tworzone programy żywieniowe są realistyczne – uwzględniają długie wyjazdy, mecze wyjazdowe, zmęczenie po podróży i ograniczony dostęp do kuchni. Z tego powodu stawia na proste przepisy, szybkie posiłki i rozwiązania, które da się wdrożyć nawet przy kilku treningach tygodniowo. Wspólnym mianownikiem pozostaje jedno – balans między wydolnością, zdrowiem i komfortem psychicznym sportowca.

Jakie wyróżnienia indywidualne i nagrody zdobyła?

Oprócz licznych tytułów drużynowych, Kowalewska ma na koncie także wyróżnienia indywidualne. W 2020 roku została wybrana najlepszą rozgrywającą turnieju finałowego Pucharu Polski, co potwierdziło jej pozycję w krajowej czołówce na tej pozycji. W kolejnych latach media wielokrotnie podkreślały jej wpływ na grę Chemika Police i innych zespołów, w których występowała.

W sezonie 2024/2025 Tauron Ligi została wskazana jako najlepsza rozgrywająca rozgrywek, co było ukoronowaniem wielu lat pracy na najwyższym poziomie. Takie wyróżnienia dla zawodniczki, która nie należy do najwyższych na boisku, pokazują, jak bardzo w siatkówce liczy się czytanie gry, charakter i zdolność prowadzenia zespołu w decydujących momentach spotkań.

Dziś jej nazwisko pojawia się zarówno w kontekście mocnego punktu reprezentacji Polski, jak i eksperta od żywienia sportowców. Dla wielu młodych siatkarek jest przykładem, że można rozwijać profesjonalną karierę, a jednocześnie budować drugie zawodowe życie poza boiskiem.