Sebastian Świderski ma 49 lat, urodził się 26 czerwca 1977 roku i dziś jest przede wszystkim prezesem PZPS, wcześniej jednym z najbardziej utytułowanych polskich siatkarzy – przyjmujących reprezentacji. Jego kariera to pasmo sukcesów w Polsce i we Włoszech, ale też ciężkie kontuzje i poważne problemy zdrowotne, z zawałem żylnym płuc w 2015 roku włącznie. Prywatnie to mąż byłej koszykarki Olgi i ojciec dwójki dzieci, bardzo mocno związany z Gorzowem Wielkopolskim. Jeśli chcesz lepiej poznać jego drogę – od chłopaka ze szkolnej sali gimnastycznej do prezesa polskiej siatkówki – czytaj dalej.
Ile lat ma Sebastian Świderski i skąd pochodzi?
Rok 1977 to dla polskiej siatkówki wyjątkowa data – 26 czerwca urodził się wtedy Sebastian Krzysztof Świderski. W metryce widnieje miejscowość Skwierzyna, ale sam wielokrotnie podkreśla, że dorastał w Gorzowie Wielkopolskim i z tym miastem identyfikuje się najmocniej. W 2026 roku ma więc 49 lat, a jego sportowe CV jest już kompletnie zapełnione.
W Gorzowie chodził do Szkoły Podstawowej nr 17, gdzie podczas zajęć WF odkryto jego talent. To tam nauczyciel i trener Stanisław Kuryś wprowadzał go w podstawy siatkarskiego rzemiosła – od prostych ćwiczeń po pierwsze elementy techniki. Z czasem lokalne kluby stały się dla niego naturalnym kolejnym krokiem, a miasto przyglądało się, jak wyrasta na jednego z najlepszych zawodników w historii gorzowskiej siatkówki.
W 2023 roku ten związek z Gorzowem został oficjalnie wyróżniony – Sebastian Świderski otrzymał tytuł Honorowy Obywatel Miasta Gorzowa. To wyróżnienie domknęło długą drogę od ucznia podstawówki do symbolu sportu w regionie, a dziś jest jednym z najczęściej przytaczanych faktów w jego biogramach.
Jak wyglądała kariera Sebastiana Świderskiego jako siatkarza?
Ścieżka sportowa Świderskiego to klasyczny przykład spokojnego, ale konsekwentnego wspinania się po szczeblach. Zaczynał w młodzieżowym Zniczu Gorzów, gdzie trenowali go Marian Świątek i Andrzej Stanulewicz. W połowie lat 90. trafił do Stilonu Gorzów, prowadzonego przez Waldemara Wspaniałego – trenera, który mocno ukształtował jego styl gry i podejście do pracy.
Od początku imponował wyskokiem i dynamiką – w wyskoku dosiężnym osiągał 104 cm. Sam powtarza, że to nie tylko kwestia genów, ale tysięcy powtórzeń: skoków, ćwiczeń siłowych i pracy na piłkach. Już w latach 1995–2000, grając w Stilonie, sięgał po Puchar Polski (1997) oraz medale mistrzostw kraju – brązowy w 1999 i srebrny w 2000 roku. Dla wielu kibiców z Gorzowa to wtedy stał się ikoną lokalnej siatkówki.
Kariera juniorska i pierwsze sukcesy w reprezentacji
Jako 19-latek dostał powołanie do pierwszej reprezentacji od Huberta Wagnera – to był rok 1996. Równolegle grał w kadrze juniorskiej prowadzonej przez Ireneusza Mazura. Ten okres przyniósł mu pełny komplet najważniejszych tytułów młodzieżowych: mistrzostwo Europy juniorów 1996 (Izrael) oraz mistrzostwo świata juniorów 1997 (Bahrajn). Do dziś wspomina, że w siatkówce juniorskiej wygrał dosłownie wszystko, co się dało.
Z czasem jego rola w dorosłej kadrze rosła. Wystąpił na mistrzostwach świata 2002 w Argentynie, kilku edycjach Ligi Światowej i mistrzostw Europy. Wczesne lata 2000 pokazały, że potrafi być liderem zespołu, nie tylko efektownym skrzydłowym.
Mostostal i złota seria w polskiej lidze
W 2000 roku Świderski przeszedł do Mostostalu Azoty Kędzierzyn-Koźle, który później przekształcił się w ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. To właśnie tam zbudował status gwiazdy PlusLigi. Między 2001 a 2003 rokiem trzykrotnie zdobył mistrzostwo Polski, dwukrotnie dorzucił Puchar Polski, a w 2003 roku stanął na podium Ligi Mistrzów, zajmując 3. miejsce z zespołem.
Sezon 1999/2000 przyniósł mu z kolei tytuł najlepszego siatkarza Polskiej Ligi, co w tamtym czasie znaczyło bardzo dużo – rywalizacja była mocna, a polska liga szybko rosła. W Final Four Ligi Mistrzów w 2003 roku Świderski został wyróżniony jako MVP turnieju i najlepszy atakujący, co otworzyło mu drogę na Półwysep Apeniński.
Włoskie kluby i rola lidera
Od 2003 do 2010 roku grał we Włoszech – najpierw w Perugia Volley, a później w Lube Banca Macerata. Z Perugią sięgnął po wicemistrzostwo Włoch (2005) i rozegrał znakomity sezon, w którym został wybrany najlepszym siatkarzem rundy zasadniczej Serie A. W turnieju Trofeo TIM Cup 2005 uznano go za MVP, a w mistrzostwach Europy 2005 – za najlepszego atakującego fazy grupowej.
W Maceracie dołożył do kolekcji Puchar Włoch (2008, 2009), Superpuchar Włoch (2008) oraz brązowy medal Serie A (2009). To właśnie tam umocnił się jako uniwersalny przyjmujący – groźny w ataku, solidny w przyjęciu i bardzo wydajny w polu zagrywki, co widać w jego statystykach z Ligi Światowej i mistrzostw świata.
Reprezentacja Polski i srebro MŚ 2006
W seniorskiej kadrze Świderski rozegrał 322 mecze w latach 1996–2011. Największy sukces to oczywiście wicemistrzostwo świata 2006 w Japonii. Tam znalazł się w czołówce klasyfikacji najlepiej atakujących turnieju – zakończył go na 3. miejscu w tym zestawieniu. Wcześniej dwukrotnie zajmował 5. miejsce na mistrzostwach Europy (2001 i 2003), a w 2002 roku Polska była dziewiąta na MŚ w Argentynie.
Dwa razy wystąpił na igrzyskach olimpijskich – Ateny 2004 i Pekin 2008. W obu przypadkach reprezentacja kończyła rywalizację na 5. miejscu po ćwierćfinale. Co ciekawe, jeszcze jako aktywny gracz przyznawał, że jego dwa najważniejsze marzenia to gra w lidze włoskiej i start na igrzyskach – oba spełnił, ale sam twierdził, że w seniorskiej kadrze wciąż brakowało mu jednego – medalu z wielkiej imprezy.
Jakie funkcje pełni dziś Sebastian Świderski w polskiej siatkówce?
Po zakończeniu kariery 12 marca 2012 roku, Świderski praktycznie bez przerwy pozostał przy siatkówce. Tego samego dnia, gdy ogłoszono rozwiązanie jego kontraktu z ZAKSĄ, został trenerem Farta Kielce, zastępując Grzegorza Wagnera. Był to początek drogi trenersko-menadżerskiej, która dziś doprowadziła go do fotela prezesa całej polskiej siatkówki.
W sezonie 2012/2013 wrócił do Kędzierzyna-Koźla jako asystent Daniela Castellaniego. Później – od 2013 do 2015 roku – pełnił funkcję pierwszego trenera ZAKSY, zdobywając z zespołem Puchar Polski 2014. Gdy oddał gwizdek innym, w klubie przeszedł do pracy za biurkiem jako dyrektor sportowy, a następnie dyrektor zarządzający.
Prezes ZAKSY Kędzierzyn-Koźle
13 października 2015 roku Świderski został powołany na stanowisko prezesa zarządu ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. To wtedy zaczął na poważnie zajmować się budową drużyny, negocjowaniem kontraktów, rozmowami ze sponsorami i zarządzaniem klubem jako całością. W jednym z wywiadów przyznał, że przejście z ławki trenerskiej do biura nie było łatwe – brakowało mu codziennego kontaktu z boiskiem – ale widział w tym logiczny krok w karierze.
Od początku 2015 roku uczestniczył w budowie nowej ZAKSY. W styczniu tamtego roku zdecydowano, że trzeba mocno przebudować skład, co wiązało się z pożegnaniem kilku ikon, m.in. Pawła Zagumnego i Michała Ruciaka. Dla byłego kolegi z boiska rola osoby pośredniczącej w przekazywaniu wypowiedzeń była bardzo trudna psychicznie. Sam mówił, że to ważna życiowa lekcja – sport to też decyzje kadrowe i odpowiedzialność za wyniki.
Prezes PZPS
27 września 2021 roku Świderski został prezesem PZPS. Od tego momentu odpowiada za całą polską siatkówkę – od reprezentacji seniorów, przez kadrę kobiet, po szkolenie młodzieży. Współpracuje z trenerem Nikolą Grbiciem, który prowadzi męską reprezentację i ma kontrakt obowiązujący do igrzysk olimpijskich w Los Angeles w 2028 roku.
Za jego kadencji kadra mężczyzn utrzymuje pozycję w światowej czołówce – m.in. wicemistrzostwo świata 2022, mistrzostwo Europy 2023, dwa złote medale Ligi Narodów (2023 i 2025) oraz wicemistrzostwo olimpijskie 2024. Świderski podkreślał, że jest zwolennikiem stabilnej pracy trenera i nie zamierza reagować nerwowo po pojedynczych gorszych wynikach.
Relacje z FIVB i spór o powrót Rosji
W roli prezesa związku Świderski musi też zabierać głos w sprawach poza boiskiem. Jednym z głośniejszych wątków był sprzeciw PZPS wobec decyzji FIVB o przywróceniu reprezentacji Rosji do międzynarodowej rywalizacji. Zwracał uwagę nie tylko na kwestie moralne i polityczne, ale też bezpieczeństwo, wizowe procedury oraz absurdalny – w jego ocenie – sposób liczenia punktów w rankingu światowym.
Podkreślał, że skoro Rosja została wyłączona z rozgrywek, to po powrocie powinna budować ranking od zera, a nie wracać z zamrożonym dorobkiem. W rozmowach z mediami jasno mówił, że Polska nie widzi możliwości wpuszczenia rosyjskiej kadry na swoje terytorium, jeśli sytuacja za wschodnią granicą się nie zmieni.
Jakie sukcesy i nagrody ma na koncie Sebastian Świderski?
Lista trofeów Świderskiego jest długa, zarówno na poziomie klubowym, jak i reprezentacyjnym. W Polsce zdobył Puchar Polski ze Stilonem Gorzów (1997), trzy mistrzostwa kraju i dwa Puchary Polski z Mostostalem, a w sezonie 2010/2011 sięgnął po wicemistrzostwo Polski z ZAKSĄ. Dorzucił też srebrny medal Pucharu CEV 2011.
We Włoszech zebrał pełen komplet krajowych trofeów – wicemistrzostwo z Perugią i puchary oraz superpuchar z Maceratą. Na poziomie europejskim – oprócz medali ligowych – ma na koncie brąz Ligi Mistrzów z 2003 roku jako gracz Mostostalu i 4. miejsce w tych rozgrywkach z Lube w 2009.
Medale reprezentacyjne i indywidualne wyróżnienia
Najważniejszy medal reprezentacyjny to oczywiście srebro mistrzostw świata 2006. Wcześniej był też filarem juniorów, którzy zdobyli mistrzostwo Europy 1996 i mistrzostwo świata 1997. Statystyki pokazują, że w takich rozgrywkach jak Liga Światowa regularnie należał do najlepszych punktujących – np. w edycji 2006 zdobył 192 punkty, w tym 172 z ataku.
Często otrzymywał nagrody indywidualne: MVP Final Four Ligi Mistrzów 2003, najlepszy atakujący tego turnieju, najlepszy siatkarz rundy zasadniczej ligi włoskiej 2005, najlepszy atakujący turniejów reprezentacyjnych, a w 2008 roku – najlepszy atakujący igrzysk olimpijskich w Pekinie. W plebiscycie „Przeglądu Sportowego” w 2006 roku zajął 3. miejsce w klasyfikacji 10 najlepszych sportowców Polski.
Odznaczenia i wyróżnienia społeczne
Za osiągnięcia sportowe Świderski został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi w 2006 roku. W 2012 roku otrzymał też Odznakę Honorową „Za Zasługi dla Województwa Lubuskiego”, co podkreśliło jego rolę jako ambasadora regionu. Tytuł Honorowy Obywatel Miasta Gorzowa (2023) to kolejne potwierdzenie, że miejscowość, w której się wychował, traktuje go jako jedną z najważniejszych postaci sportowych swojej historii.
Sebastian Świderski to jeden z niewielu polskich siatkarzy, którzy łączą w dorobku: srebro mistrzostw świata, sukcesy w lidze włoskiej, nagrody MVP w Lidze Mistrzów oraz funkcję prezesa PZPS.
Jak wygląda życie prywatne Sebastiana Świderskiego?
Poza boiskiem i gabinetami zarządu Świderski jest przede wszystkim mężem i ojcem. Jego żona, Olga Wierzbicka (obecnie Świderska), grała w koszykówkę w Gorzowie Wielkopolskim. Poznali się w drzwiach hali sportowej – on szedł na swój trening, ona kończyła zajęcia – i jak sam wspomina, „coś między nami zaiskrzyło”. Dziś mają dwoje dzieci: syna Tomasza i córkę Maję.
Syn poszedł sportową drogą ojca, ale wybrał inną ścieżkę edukacyjną – Tomasz jest uczniem i zawodnikiem Uniwersytetu Jamestown w Dakocie Północnej, gdzie występuje na pozycji atakującego. Córka Maja również dorastała w sportowym klimacie, bo większa część życia rodziny przez lata kręciła się wokół siatkarskich hal i wyjazdów.
Relacje rodzinne i wsparcie mamy
Świderski często mówi o roli mamy w swoim życiu. Gdy był dzieckiem, rodzice dużo pracowali, a on spędzał wiele czasu z babcią. Po rozstaniu rodziców jego mama, Jadwiga, bardzo mocno zaangażowała się w wychowanie wnuków. Kiedy Sebastian wyjechał do Włoch, zdecydowali wspólnie, że będzie mieszkać z nimi i pomagać przy pierwszym dziecku.
W wywiadach podkreśla, że dzięki temu mógł spokojnie trenować i grać, a żona kończyć swoją karierę sportową, nie martwiąc się o codzienną logistykę. Z czasem między matką a Olgą zadzierzgnęły się wyjątkowo dobre relacje – Świderski żartuje nawet, że jego żona ma lepszy kontakt z teściową niż z własną mamą, co w domu bywa źródłem uśmiechu.
Problemy zdrowotne i zawał żylny płuc
Rok 2015 był dla niego przełomowy nie tylko zawodowo, ale też zdrowotnie. Intensywna praca menadżerska – ciągłe spotkania ze sponsorami, kilka rozmów dziennie, litry kawy, mało snu, brak ruchu i regeneracji – doprowadziły do poważnego kryzysu. Podczas jednego z letnich wydarzeń sportowych zaczął odczuwać ból w łydce, potem nad kolanem i w biodrze. Myślał, że to skutek wysiłku lub przegrzania.
Diagnoza w szpitalu w Koźlu była jednoznaczna: zawał żylny płuc spowodowany oderwaniem się dużego skrzepu, który powędrował do płuc. Lekarze uprzedzali, że gdyby dłużej zwlekał, mógłby w ogóle nie wyjść ze szpitala. Sam mówi, że to wydarzenie zmieniło jego podejście do życia – ograniczył kawę, dba o nawodnienie, ruch i sen, stara się już nie zgadzać na maratony spotkań od rana do nocy.
Zawał żylny płuc w 2015 roku stał się dla Sebastiana Świderskiego granicą – od tamtej pory inaczej planuje pracę, pilnuje odpoczynku i otwarcie mówi o tym, że zdrowia nie da się „przeskoczyć”.
Najważniejsze dane o Sebastianie Świderskim – tabela
Poniżej znajdziesz zestawienie najważniejszych informacji o Sebastianie Świderskim, jego karierze i życiu prywatnym w syntetycznej formie:
| Kategoria | Informacja | Przykładowe osiągnięcia |
| Dane osobiste | Ur. 26.06.1977 w Skwierzynie, wzrost 193 cm, waga ok. 86 kg | Mąż Olgi, ojciec Tomasza i Mai |
| Kariera zawodnicza | Przyjmujący, 322 mecze w reprezentacji (1996–2011) | Srebrny medal MŚ 2006, dwa starty na igrzyskach |
| Funkcje po karierze | Trener, prezes ZAKSY, od 2021 prezes PZPS | Puchar Polski 2014 jako trener, liczne sukcesy kadry pod wodzą Nikoli Grbicia |
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Ile lat ma Sebastian Świderski i gdzie się urodził?
Urodził się 26 czerwca 1977 roku w Skwierzynie, a w 2026 roku ma 49 lat i utożsamia się głównie z Gorzowem Wielkopolskim.
Jakie były najważniejsze sukcesy Świderskiego w reprezentacji Polski?
W reprezentacji rozegrał 322 mecze i zdobył m.in. srebrny medal mistrzostw świata 2006 oraz wystąpił na igrzyskach w Atenach 2004 i Pekinie 2008.
W jakich klubach grał Świderski i co osiągnął w klubowej karierze?
W Polsce wyrósł na gwiazdę w Mostostalu/ZAKSIE zdobywając kilka mistrzostw kraju i pucharów, a we Włoszech grał m.in. w Perugii i Maceracie, zdobywając krajowe puchary i medale Serie A.
Jakie funkcje pełnił Świderski po zakończeniu kariery zawodniczej?
Po zakończeniu gry został trenerem, później działał jako dyrektor i prezes ZAKSY, a od 27 września 2021 roku pełni funkcję prezesa PZPS.
Jakie zmiany zaszły w jego podejściu do pracy po problemach zdrowotnych w 2015 roku?
Po zawału żylnego płuc w 2015 roku zaczął bardziej dbać o sen, nawodnienie i ruch oraz ograniczył intensywne tempo spotkań i kawę.
Jakie wyróżnienia i odznaczenia otrzymał Świderski poza sportowymi trofeami?
Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, odznakę „Za Zasługi dla Województwa Lubuskiego” oraz tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gorzowa.
Jak zaczął się jego kontakt z siatkówką i kto go trenował w młodości?
Talent odkryto podczas lekcji WF w Gorzowie, gdzie pierwsze umiejętności przekazywał mu trener Stanisław Kuryś, a w młodzieżowych klubach trenowali go Marian Świątek i Andrzej Stanulewicz.
Jakie stanowisko zajmuje w relacjach międzynarodowych, gdy pojawiają się kontrowersje, np. dotyczące Rosji?
Jako prezes PZPS publicznie sprzeciwiał się decyzji FIVB o przywróceniu Rosji do rywalizacji i wskazywał na kwestie bezpieczeństwa, wiz oraz zasady resetowania rankingu.
